tweeAls ik het zo omschrijf, klinkt een weekje op de Marieje niet echt aantrekkelijk. Waarom denk ik dan terug met een vredige glimlach op mijn smoel aan de Marieje en staat deze trip in mijn vakantie top 3? Lastig om in woorden om te zetten, maar ik ga het toch proberen. Ten eerste denk ik dat we een dream team waren met het gespuis op de boot. Iedereen had zijn eigen taak op de boot, waarbij Brenda speciaal genoemd moet worden: zij heeft als opper-hoofd keuken een boodschappenlijst gemaakt, inkopen gedaan in Nederland en vervolgens daar goddelijke maaltijden van weten te brouwen op de Marieje. Daar moet wel bij worden vermeld dat Lieke en ik ook een goede poging hebben gedaan om op de laatste dag de resten eten in maïskoekjes met gemalen koekjes te vermengen, met succes. Zeelucht maakt hongerig, en daardoor namen de kinders op de boot altijd ruim. Daarnaast was er ook nog een singer-songwriter aan boord in de vorm van Chris (en sporadisch in de gedaante van Lieke), inclusief groupies. Met nationaliteiten en verblijfplaatsen over heel Europa waren we een diverse en veelzij-dige groep, waardoor het een dynamisch geheel was. Ondertussen ben ik bijna 't belangrijkste vergeten: natuurlijk hadden we een topschipper en maat (Michiel en Toon).

Al met al was het dus een geweldig leuke groep waarin iedereen zijn eigen specialiteit had om het zo goed en fijn mogelijk te maken op de Marieje. drieDaarnaast vond ik de reis op de Marieje zo geweldig omdat je in het moment zit, of eigenlijk deel van het moment zelf bent. Er is een boot, een zee, en een groep mensen waarmee je van Saint-X naar St-Y gaat varen. Je probeert zo goed en zo kwaad als het kan daar waar nodig is mee te helpen met zeilen rijzen, strijken of overstag gaan – wat in mijn geval voornamelijk neer kwam op enthousiast in de weg lopen, denk ik. Aan de andere kant weet ik nu in ieder geval wat een korvijnagel en een schoot zijn, hoe je de laatste moet opknopen en waar de desbetreffende delen aan de Marieje vast zitten. Volgend jaar loop ik hopelijk wat minder in de weg en kan ik me wat meer nuttig maken.

Na deze overpeinzingen over het leven aan boord van de Marieje, een paar highlights om een idee te krijgen van de week waarin ik kennis heb mogen maken met de Marieje. De eerste dag was re-genachtig, maar uiteindelijk brak de zon door. In Saint-Quai-Portrieux was ik onder de indruk van het hoogteverschil van het water veroorzaakt door het getij – dit werd vooral duidelijk de volgende morgen. Toen bleek dat de kade 4 meter hoger lag, of eigen-lijk beter gezegd, wij 4 meter lager. De dag erna voeren we rustig richting Paimpol. Aangekomen in de haven, hadden we veel bekijks en ook de eer om een paar Franse gasten te hosten op de Marieje tijdens het avondeten. De volgende ochtend vroeg op, en op naar Île-de-Brêhat waar we genoten van een zonnige namiddag. De dagen erna hebben we langs de kust van Bretagne gezeild, soms met de motor gevaren maar ook wat intensiever gelaveerd (leuk!). Verder werd er gelezen, door de verrekijker gestaard naar meeuwen (of Jan-van-gents?), zijn er spelletjes gespeeld en werd er (te veel) makreel gevangen, die wel erg goed heeft gesmaakt. Bijna hadden we de Marieje de modder ingejaagd door een onoplettende havenmeester, maar Michiel en Toon hielden het hoofd koel en voeren de Marieje beheerst terug in het ruime sop.

Lieke, regenboog, Sander en 1/2 Michiel

Bij deze: Michiel, Toon, Lieke, Brenda, Toni, Sander, Irena, Maria, Christoph, Martin en Jasper; Thanks guys, it was an incredible big-fun week with all of you!

Marieke